حاضرم پول بدهم تا یک کامبک دیگر را در برنابئو تجربه کنم/ رونالدو شکارچی واقعی بود؛ امباپه هیولاست/ آنچلوتی برایم مثل پدر دوم بود

۱۴۰۵ آبان ۷, پنجشنبه ساعت ۱۲:۴۰ — منبع: khabarvarzeshi

دنی کارواخال پس از ۴۵۱ بازی با پیراهن رئال مادرید و کسب ۲۷ جام، سرانجام به دوران حضورش در این باشگاه پایان داد و راهی ختافه شد.

این مدافع اسپانیایی پس از چهار ماه و ۲۴ روز دوری از مسابقات رسمی، در تاریخ ۱۹ اکتبر برابر رایو وایکانو برای تیم جدیدش به میدان رفت؛ مسابقه‌ای که با تساوی یک بر یک به پایان رسید.

او در ادامه نیز در شکست سنگین چهار بر صفر ختافه مقابل اتلتیک بیلبائو در ترکیب اصلی قرار گرفت.

کارواخال که حالا در ۳۴سالگی فصل تازه‌ای از دوران حرفه‌ای خود را تجربه می‌کند، در گفت‌وگویی مفصل با روزنامه آاس، از انگیزه‌اش برای ادامه فوتبال می‌گوید و تأکید می‌کند که هنوز هم عشق به این ورزش مهم‌ترین عامل حضورش در زمین است.

تابستان متفاوتی را پشت سر گذاشتی.

این دوران را چطور سپری کردی؟

خیلی تمرین کردم؛ واقعاً زیاد.

چند هفته‌ای با همسرم به سفر رفتم، اما بقیه زمان را از دوشنبه تا جمعه تمرین می‌کردم و آخر هفته‌ها را آزاد می‌گذاشتم.

آماده بودم که اگر هر لحظه پیشنهادی دریافت کردم، بتوانم تصمیم بگیرم.

آخر هفته‌ها هم برای اینکه مجبور نباشیم همراه بچه‌ها همه اعضای خانواده را جابه‌جا کنیم، در خانه می‌ماندیم.

در لاس‌روساس با خوسلو و مربیان فدراسیون فوتبال اسپانیا تمرین می‌کردم.

حتی سراغ ورزش‌های دیگری مثل کیک‌بوکسینگ هم رفتی...

امسال به‌اندازه قبل انجامش ندادم، اما دوستی دارم که مربی است و واقعاً حسابی تمرین می‌کردیم!

(می‌خندد) البته همیشه کلاه محافظ داشتیم.

واقعاً به هم ضربه نمی‌زنیم؛ او ترکیب ضربات را به من آموزش می‌دهد و در نهایت هم آسیبی نمی‌بینیم.

چون اگر من ضربه‌ای بزنم، باید یکی هم دریافت کنم!

(می‌خندد) تمرین انفرادی حتماً دشوار است و شرایط عجیبی دارد.

بله، این موضوع را احساس کردم؛ به‌خصوص وقتی به ختافه آمدم.

وقتی به‌تنهایی تمرین می‌کنی، آن حس‌وحال بازی با توپ را از دست می‌دهی، هرچند خیلی زود دوباره به دستش می‌آوری.

فوتبال ورزشی پربرخورد است؛ باید از دست‌هایت استفاده کنی، تنه بزنی و بدنت را درگیر کنی.

تقریباً همه‌چیز به غریزه بستگی دارد.

توپ اینجاست، آنجا می‌رود و سرعت اتفاقات بسیار بیشتر از زمانی است که تنها تمرین می‌کنی.

تمرین انفرادی بیشتر برای آمادگی هوازی است تا اگر فرصت بازی پیش آمد، آماده باشی؛ اما آمادگی و هماهنگی واقعی با توپ فقط از طریق بازی کردن به دست می‌آید.

در ۳۴سالگی، وقتی باید بازیکنانی مثل نیکو ویلیامز یا رافینیا را مهار کنی، بیشتر از همه چه تغییری را احساس می‌کنی؟

با تجربه‌ات این مسئله را جبران می‌کنی.

بهتر می‌دانی کجا قرار بگیری، چطور جلوی حرکت بازیکن را بگیری و بسته به حریفی که مقابلت قرار دارد، چه تصمیمی بگیری؛ مثلاً چه زمانی از پشت به او فشار بیاوری یا اگر بازیکن بسیار سریعی است، کمی فضای بیشتری در اختیارش بگذاری.

این ویژگی‌ها با افزایش سن به دست می‌آیند؛ همان‌طور که مقداری از سرعت نهایی و شتابت را از دست می‌دهی.

فوتبالیست‌های نسل‌های اخیر خیلی بهتر از خودشان مراقبت می‌کنند و در سنین بالاتر هم به اوج عملکردشان می‌رسند.

آخرین برندگان توپ طلا بازیکنانی بالای ۳۰ سال بوده‌اند؛ مثل مودریچ، مسی و کریستیانو رونالدو.

بیشتر نامزدهای نهایی این جایزه هم در همین گروه سنی قرار دارند.

هری کین هم‌سن من است.

وقتی بازی نمی‌کردی، چطور با اشتیاقت به فوتبال کنار می‌آمدی؟

عشق به فوتبال از روزی که به دنیا آمده‌ام، در وجودم بوده است.

همین موضوع نقش مهمی در تصمیمم برای ماندن در اسپانیا و پیوستن به ختافه داشت.

من عاشق فوتبال هستم.

جو ورزشگاه پیش از ورود به زمین در سن‌مامس، در بازی چند روز پیش، همان چیزی است که به من انگیزه می‌دهد و باعث می‌شود احساس کنم چقدر خوش‌شانس هستم.

می‌خواستم دوباره حس یک فوتبالیست را تجربه کنم و از روی علاقه بازی کنم؛ از فوتبال لذت ببرم، درست مثل زمانی که کودک بودم.

لوکا مودریچ گفته بود نمی‌تواند زندگی بدون فوتبال را تصور کند.

یک بازیکن چه زمانی می‌فهمد که باید بازنشسته شود؟

من هم ترجیح می‌دهم خودم تصمیم بگیرم چه زمانی فوتبال را کنار بگذارم و دیگر آن احساسات را تجربه نکنم.

البته ممکن است زمانی برسد که بدنت به تو بگوید دیگر توان ادامه دادن را نداری یا اشتیاق رفتن به تمرین در هر صبح را از دست بدهی.

آیا مصدومیت شدید و یک سال دوری از میادین در تصمیم تو برای ادامه فوتبال تأثیر داشت؟

تأثیر زیادی داشت.

از ماه اکتبر تقریباً یک سال کامل مصدوم بودم و پس از بازگشت هم فرصت بازی مداوم پیدا نکردم.

همین مسئله باعث شد بخواهم دوباره لذت فوتبال را از درون زمین تجربه کنم.

این موضوع یکی از عوامل اصلی تصمیمم برای ادامه دادن بود.

با سرخیو راموس درباره شرایطش و احتمال پیوستن به ختافه صحبت کرده‌ای؟

بله، با او صحبت کردم.

به من گفت که حضورش در تیم ما دشوار است، چون پنج یا شش مدافع میانی داریم.

او تصمیم گرفته به تمرین کردن ادامه دهد تا اگر فرصتی پیش آمد، آماده باشد.

اگر پیشنهاد جذابی دریافت کند، برای بررسی گزینه‌های موجود در بازار نقل‌وانتقالات آمادگی دارد.

راموس در نحوه تمرین و آماده‌سازی خودش واقعاً فوق‌العاده است.

در این رابطه بخوانید: بازگشت سرخیو راموس به مادرید؛ مذاکرات جدی شد تو از کودکی در آکادمی رئال مادرید حضور داشتی و حتی در مراسم گذاشتن نخستین سنگ بنای والدبباس شرکت کردی.

حالا که پیراهن باشگاه دیگری را پوشیده‌ای، چه احساسی داری؟

بعضی روزها از روی عادت، بعد از اینکه بچه‌ها را به مدرسه می‌رسانم، نزدیک است مسیر را اشتباه بروم و به سمت والدبباس رانندگی کنم!

(می‌خندد) مراسم خداحافظی فوق‌العاده‌ای داشتم؛ یکی از بهترین تجربه‌های زندگی‌ام بود.

اینکه در انظار عمومی قرار بگیری و محبت هواداران رئال مادرید را احساس کنی؛ هوادارانی که بابت تمام کارهایی که انجام داده‌ای از تو تشکر می‌کنند و می‌گویند در آینده برگردی، برایم حتی از جام‌هایی که به دست آورده‌ام ارزشمندتر است.

اینکه احساس کنی هواداران به خاطر تمام تلاشت به تو افتخار می‌کنند، بالاترین دستاورد است.

حالا حضور در ختافه را یک چالش می‌دانم و برای بازی کردن بسیار هیجان‌زده‌ام.

ال‌کلاسیکو را از بیرون زمین چطور تماشا کردی؟

استرس داشتم.

به نظرم مسابقه بزرگی بود.

هر دو تیم خیلی خوب بازی کردند، اما رئال مادرید عملکرد بهتری داشت و در هیچ لحظه‌ای از جریان بازی عقب ننشست.

رئال با این عملکرد قدرتش را نشان داد.

تماشای مسابقه از بیرون زمین حس متفاوتی دارد، اما من آن را با پیراهن رئال مادرید تماشا کردم.

درباره احتمال حضور تو در فهرست جام جهانی صحبت‌های زیادی مطرح شد.

اینکه تا آستانه قهرمانی جهان پیش رفتی و بعد بدون تیم ماندی، چه شرایطی برایت رقم زد؟

زندگی همیشه آن‌طور که تصور می‌کنیم پیش نمی‌رود و باید با شرایط کنار بیاییم.

طبیعتاً دوست داشتم در جام جهانی حضور داشته باشم و قهرمان شوم، اما به‌عنوان یک اسپانیایی، خودم را قهرمان می‌دانم.

گل فران تورس را هم مثل هر هوادار دیگری جشن گرفتم.

پیدا کردن تیم هم روند طولانی‌ای داشت، چون نمی‌خواستم به هر باشگاهی بروم.

ثبات و آرامش همسر و فرزندانم را در اولویت قرار دادم.

با لوئیس دلافوئنته درباره تصمیمش برای دعوت نکردن تو صحب

دسترسی سریع به فوتبال: نتایج زنده فوتبال | جدول لیگ برتر ایران | بازی‌های تیم ملی | مقایسه آماری تیم‌ها

اخبار مرتبط و داغ فوتبال

همهٔ اخبار فوتبال — صفحهٔ اصلی ضربه آزاد